Twente Insite

FC Twente Nieuws

Column: Hoop doet leven!

Column: Hoop doet leven!

Het is nu een feit. De slechtste seizoenstart ooit. De laatste zeven competitiewedstrijden achter elkaar verloren. Zeven keer afdruipen als een geslagen hond. Zeven keer zonder punten, met blauwe kloten de bus weer in.

GRIJS
Foeterend en scheldend zag ik afgelopen zondag de warming-up van ons aller FC Twente. Weer die afgrijselijke grijze muizen shirts. Die volstrekt hopeloze kleurstelling die het team bij voorbaat al doet lijken op een konijn dat angstig naar de koplampen van een niet meer te stoppen auto tuurt. Welke gediplomeerde dorpsgek verzint nu zo iets? Hoe gaat dat dan?

“Zeg Janneman, zullen we ze weer eens in dat 3e ‘vaalgrijze’ tenue het veld op laten draven?“

“Ja, waarom niet. De uitstraling komt wel van de jongens zelf toch, lekker hoor.”

Volstrekt onbegrijpelijk. Uiteraard ligt het niet aan de shirts dat het team speelt zoals het speelt, maar in de sport tellen alle details. Flair, uitstraling. Donkerrood en donkerblauw zijn voorhanden, maar nee, grijs zal het worden. Kappen met die ongein! Die grijze shirts mogen ze van mij doneren aan een goed doel, of, beter nog, publiekelijk kapot laten strijken op de grote markt (wel eerst het embleem met het Twentse Ros eraf halen graag).

NO GUTS, NO GLORY
Maar goed, kijkend naar het spel dat op de mat werd gelegd afgelopen zondag werd ik er niet vrolijker op. Geen echte overtuiging, geen winnaarsmentaliteit, geen ‘over mijn lijk’ instelling. No guts, no glory! blijft van toepassing op de huidige selectie. Voetballend gezien was FC Twente iets beter dan Sparta, maar daar werd door diezelfde middelmaat (en minder) wel alles gegeven en compenseerde inzet het gebrek aan kwaliteit vaker dan bij ons aller FC.

Vier gespeeld, nul punten, 2 voor- en 7 tegendoelpunten. Zie hier de oogst tot dusver. En toch weiger ik te geloven dat dit team gaat degraderen. Daarvoor zit er ondanks alles teveel ‘voetbal’ in het team voor eredivisiebegrippen. Helaas hebben we daar nog te weinig van gezien. De tijd is wat dat betreft onze enige vriend. Tijd om ingespeeld te raken, tijd om de felheid er weer in te krijgen. Het geloof in eigen kunnen tussen de oren te planten en te houden. De voetballerij is wat dat betreft een vreemde wereld. In de veertig jaar dat ik de club nu volg heb ik het, qua seizoenstart wel degelijk nog erger meegemaakt.

HET KAN VERKEREN
Bijna op de kop af 30 jaar geleden, 13 september 1987, speelde FC Twente een van de zwakste thuiswedstrijden ooit. Na vier duels was er 1 punt behaald. Duel vijf bracht de eerste overwinning, thuis tegen Den Haag. De week erna werd er echter weer met 6-1 verloren bij Ajax uit. Het zevende duel, op die 13e september, werd er thuis afgetrapt tegen Fortuna Sittard.

Het was grijs en grauw die dag. De regen bleef, in de vorm van sluiers, over het kille beton van het Diekman neerdalen. De lekkere geur van de braadworsten met uien van Van Raaij bereikte geen enkel vak, maar werd gesmoord in donkere regenwolken. Ik zat met mijn jongere broer ergens op een midden tribune en zag een ontstellend zwak FC Twente verliezen van Fortuna Sittard. Wat was dat een zaadpot. Geen enkele intentie om de bal vooruit te spelen, geen enkele spelvreugde, geen passie, geen inzet, geen idee, geen notie van wat het betekent om met 3.000 hondstrouwe fans naar die shit te moeten kijken. We zaten elkaar allemaal aan te gapen zoals Statler en Waldorf dat deden in de Muppet show. Het was zo stil in het stadion dat een ruftende veldmuis nog tot ver boven in de vakken te horen was. Man, wat was dat zielloos en zwak. Fortuna won met 1-0 en terecht ook.

Kijken we echter naar de eindstand van dat seizoen dan zien we Fortuna terug op de 8e plaats en ons FC Twente op de 3e. Pieter Keur legde er 16 in het mandje en Ron Willems 11. Het team ontpopte zich gaandeweg het seizoen als een hecht en goed ingespeeld collectief dat zeer lastig te verslaan was. En dat met maar 4 punten uit de eerste zes wedstrijden (met de huidige puntentelling).

Tsja, ook dat is voetbal. “Het kan verkeren” schreef Bredero ooit.

STROHALM
Ooit zal het beter gaan draaien in het team en zullen de punten bijeengeharkt worden. Wellicht is Utrecht nog een stapje te hoog. Maar hoop doet leven. Altijd.

Van Halst stopt met dat schnabbelgeleuter bij Ziggo over andere clubs. Daar had hij nooit aan moeten beginnen uiteraard. Technisch directeur, commercieel directeur en dan ook nog de Hilversumse tv studio’s afkleppen. Nu nog een stapje terug doen voor een echte en sterke technisch directeur met een groot netwerk en dito Twente hart en we kunnen vast beginnen met de opbouw en herrijzenis van het FC Twente dat wij graag zien. Met die opbouw kun je niet vroeg genoeg beginnen.

Maar goed. Hopelijk komt de club binnenkort eens naar buiten met informatie over wat wel en niet kan en waarom dat wel of niet kan. Zowel wat betreft het voetbaltechnische plaatje als de financiële stand van zaken.

Ondertussen kunnen wij niets anders doen dan de jongens op het veld hartstochtelijk steunen, zolang ze maar inzet en passie tonen. Blijft dat uit dan zullen de wetten van het voetbal, op meerdere terreinen, ook voor ons FC Twente gaan gelden. Hopelijk kunnen we dat voor blijven en worden de punten snel bijeengesprokkeld. Dit seizoen moeten we gewoon overleven. Linksom of rechtsom.

Het verleden leert ons, dat een slechte start niet altijd een slecht einde als gevolg heeft. Laten we ons maar aan die strohalm vasthouden, maar kappen met dat grijs graag!

COTE!!!!

TAZ

Reacties

  1. Sluit ik me bij aan!

  2. Hoop doet leven Tom Broere onze Pietje Keur.

  3. Heel mooi geschreven!

We zijn benieuwd naar jouw mening

error: Copyright FC Twente Insite