Afscheid Van Wolfswinkel betreurd: "Onvervangbaar, FC Twente had hem moeten houden"

Afgelopen week kondigde Ricky van Wolfswinkel zijn afscheid aan als voetballer. De 37-jarige spits speelde de laatste vijf jaar van zijn carrière bij FC Twente. Van Wolfswinkel kwam als een ervaren speler naar Enschede en heeft de laatste jaren zijn stempel gedrukt, zag clubwatcher Tijmen van Wissing van dichtbij.

"Het klinkt heel vaak klef, maar ik heb bij hem echt gezien dat hij de absolute leider was van de groep", vertelt Van Wissing bij De Oosttribune van RTV Oost. "Als het slecht ging met een speler, stond hij er voor hem. Hij was er als er even een gebbetje nodig was. Je bent 24/7 bij elkaar op de lip, hij zorgde af en toe echt voor de ontlading. Hij is in al die jaren bij Twente de echte leider geweest. Als er een Tiroler avond was, zorgde hij dat er schnitzel was voor iedereen. Hij had altijd onderliggende afspraken met trainers dat als ze tien punten haalden die maand, de foodtruck mocht komen. Hij is topfit geweest in al die jaren en bracht altijd die glimlach. Dat vind ik heel knap."

Anco Jansen betreurt zijn afscheid. "Ik had hem gehouden als ik Twente was. Het is echt wel belangrijk in de selectie. Als je iemand hebt met die carrière, die leeftijd en dat karakter, dus met een oog voor anderen, kun je je denk ik heel makkelijk schikken in een rol van iets minder voetballen. Dat moet dan ook wel duidelijk zijn van tevoren. Dan denk ik dat dat soort jongens onvervangbaar zijn en dat je hem heel erg gaat missen." Van Wolfswinkel heeft aangegeven dat hij de beslissing zelf heeft gemaakt en dat deze niet heeft afgehangen van wat FC Twente wilde.

Niet achter Weghorst

Van Wissing haakt in. "Dan is er op de achtergrond misschien wel wat gaande met Wout Weghorst. Hij gaat niet een tweede viool spelen achter Weghorst als Lammers ook blijft. Je gaat niet anderhalf uur in de auto zitten en anderhalf uur terug naar Woudenberg (woonplaats Van Wolfswinkel, red.) om achter Weghorst tweede spitsje te zijn."

"Je hoorde Pröpper ook al een beetje zeggen: ze nemen wel afscheid van een bepaalde cultuur", aldus Van Wissing. "Kjolo is bijvoorbeeld een vrij bleke speler. Die kreeg een contractverlenging en wilde daar eigenlijk niet zo veel aandacht aan geven, geen filmpjes en zo. Hoe klein dat dan ook is, zet Van Wolfswinkel het Noorse volkslied ineens heel groots in. Dan wordt het ineens toch een soort pandemonium en staat Kjolo ook een keer in de spotlights. Daar had hij oog voor. Dat vind ik heel goed. Ik heb de afgelopen jaren gemerkt dat je er daar heel weinig van hebt."