Weghorst breekt in gesprek met Noa Vahle: "De laatste kans op de gouden beker"

Het Nederlands elftal is uitgeschakeld. De ploeg van bondscoach Ronald Koeman werd na strafschoppen uitgeschakeld door Marokko. Op de overwinning was niets af te dwingen, want de Marokkanen waren een klasse beter dan Nederland. Wat de uitschakeling zuur maakt, is dat Nederland op voorsprong kwam en in blessuretijd de gelijkmaker moest incasseren. Na de verlenging won Marokko de daaropvolgende strafschoppenserie.

Wout Weghorst was als invaller belangrijk, want vlak nadat hij in het veld kwam, kopte hij een bal door, waarna Summerville de bal afleverde bij de doelpuntenmaker Gakpo. Ook tijdens de penalty's verschool Weghorst zich niet en joeg hij de bal vol overtuiging in het doel. Helaas was het niet voldoende en won Marokko de strafschoppenserie met 3-2.

Na de wedstrijd sprak Weghorst met Noa Vahle en tijdens het interview breekt de spits en vecht hij meerdere keren tegen zijn eigen tranen. "Dit was voor ons allemaal het grote doel en voor je persoonlijk je ultieme droom. Ik heb er ook geen moment rekening mee gehouden dat het vandaag klaar zou zijn en dat we naar huis zouden gaan."

"Het gevoel was goed en het geloof was er ook binnen de groep. We wisten hoe we het wilden aanpakken. Dan kom je in de tweede helft op voorsprong en sta je na de 1-0 heel goed. We gaan natuurlijk wel iets achteruit, maar soms gaat dat automatisch, terwijl je wel druk probeert te houden. Maar we geven niets weg en dan is het heel zuur dat die op het einde alsnog valt en je uiteindelijk na penalty's verliest."

Verantwoordelijkheid genomen

Wat dacht je toen je de strafschoppenserie inging? "Gewoon positief met goede energie. Wat ik zei: ik heb geen moment gedacht dat we naar huis gingen. Ik heb mezelf ook geen kans gegeven om daarover na te denken. Dan ga je de penalty's in en dan weet je dat het een loterij is. Dan vind ik dat je je verantwoordelijkheid moet pakken en dat heeft elke penaltynemer geprobeerd. Er komt zoveel druk bij kijken. Het is niet te omschrijven hoe dat is. Dat zijn de momenten waarbij je als voetballer de meeste druk ervaart. Je denkt zelf ook vijf of zes keer: moet ik hem wel nemen of zal ik het niet doen? Er gaat best veel door je heen. Uiteindelijk ga je er staan en zijn alle jongens er gaan staan. Het is gewoon superjammer."

Waar zit de emotie bij jou voornamelijk in? "Het is een unieke kans en zoveel kansen krijg je niet. Het gaat echt heel snel. Ik word deze zomer 34 en voor mij was het de laatste kans op deze gouden beker. Het is iets dat voorbijvliegt. Dat besef heb je wel voor jezelf, maar vooral voor de groep. Dat je zo graag iets had willen doen wat ons land nog niet was gelukt. Het is jammer dat het voor ons land weer niet is gelukt."