Tien vragen aan | Eljero Elia: "Voor die functie zou ik wel terugkeren bij FC Twente"

In de rubriek Tien Vragen Aan legt Twente Insite tien vaste vragen voor aan spelers en oud-spelers van FC Twente. Over hun tijd in Enschede, bijzondere momenten uit hun loopbaan en het leven buiten het voetbal. Deze keer staat Eljero Elia centraal. De linksbuiten speelde tussen 2007 en 2009 twee seizoenen voor FC Twente en is tegenwoordig assistent-trainer van ADO Den Haag Onder 21.

Elia speelde in de jeugdopleidingen van Ajax en ADO Den Haag en debuteerde bij de Haagse club in het betaalde voetbal. In 2007 maakte hij de overstap naar FC Twente, een periode waar hij bijna alleen maar positieve herinneringen aan heeft. In 2009 verkocht FC Twente hem voor negen miljoen euro aan het Duitse HSV. Daarmee is hij nog altijd de tiende duurste uitgaande transfer in de clubhistorie van FC Twente. Daarna speelde hij achtereenvolgens voor Juventus, Werder Bremen, Southampton, Feyenoord, Istanbul Basaksehir, FC Utrecht en maakte de cirkel rond door af te sluiten bij ADO Den Haag. Er is dus genoeg om over te praten, maar we beginnen eerst buiten het veld.

Voor welk gerecht kun je 's nachts wakker gemaakt worden?

"Ik vind saoto-soep wel lekker. Dat is een Surinaams gerecht. Daar mag je mij altijd voor wakkermaken. Ik kan dat hier bij mijn favoriete restaurant halen in Den Haag. Of mijn moeder maakt het en ik ga bij haar eten."

Heb je ook nog hobby’s naast het voetbal?

"Ik gamede bij FC Twente wel veel. Daar speelden we vooral PES, Pro Evolution Soccer. Ik vind het wel leuk om voetbal te kijken, maar ik ben niet een type dat echt naar het stadion gaat. Ik kijk liever thuis achter de televisie. Ik vind het wel leuk om langs te gaan bij de mensen waar ik fijne herinneringen aan heb binnen mijn voetbalcarrière." Ook sport Elia graag, maar tegenwoordig niet meer op het voetbalveld. "Ik vind padellen wel echt heel erg leuk."

Wat is de meest bijzondere bijnaam die je ooit hebt gehad in de kleedkamer en wat is het verhaal daarachter?

"Ik heb niet echt een bijnaam gehad bij de clubs waar ik gespeeld heb", vertelt Elia, die later wel terugkomt op de vraag. "Ik word wel vaak Elly genoemd." Elia speelde in zijn loopbaan bij grote clubs als Juventus, Werder Bremen en Hamburger SV, maar kende nergens een bijzondere bijnaam.

Wat is je meest bijzondere tatoeage en wat is het verhaal daarachter?

"Ik heb er eentje van Nelson Mandela op mijn been. Die heb ik gelijk na het WK 2010 in Zuid-Afrika gezet. Ik kreeg zoveel respect voor hem, omdat hij voor zoveel meer stond. Dat raakt mij wel, waardoor ik gelijk zijn hoofd heb laten tatoeëren", vervolgt de speler die tijdens het WK in 2010 zes van de zeven duels speelde, waaronder in de met 0-1 verloren finale tegen Spanje. "Ik heb ook de namen van mijn ouders op mijn armen staan. Daarnaast heb ik iets van de bekerfinale met Feyenoord in 2016." In die wedstrijd scoorde Elia de winnende 2-1 tegen FC Utrecht. "Dat was de eerste beker die ik had gewonnen. Dat was wel een mooi aandenken."

Hoe zag jouw vaste wedstrijdvoorbereiding eruit, en welke elementen (bijvoorbeeld bijgeloof) daarin waren voor jou onmisbaar om optimaal te presteren?

"Voor de thuiswedstrijd tegen Ajax (23 maart 2008) kwam Sander Boschker naar me toe. Hij zei tegen mij: Elly, vandaag ga je scoren. Toen scoorde ik in de 91e minuut tegen Ajax-thuis de winnende goal. De bal ging er onderkant lat in en toen rende ik van de ene naar de andere kant van het veld naar Boschker toe. Dankzij hem kreeg ik er geloof in dat ik die wedstrijd ging prikken en ik scoorde ook nog. Daardoor was het al helemaal mooi", aldus Elia, die in totaal zestien doelpunten maakte namens FC Twente.

Wat was een van je leukste momenten bij FC Twente?

Elia begint te lachen: "Wij zaten altijd als jonge jongens te gamen. Toen kwamen Fred Rutten en Erik ten Hag binnen en zeiden: stop nou eens een keer met die PlayStation. Ga je eens verdiepen in de wereld, man. Ik zei dat ik het ging proberen, maar de eerstvolgende keer zat ik weer achter de PlayStation. Toen zei ik: ik heb de krant al gelezen en ga dat niet de hele dag doen. De trainer stuurde daarna Blaise N'Kufo om ons wakker te schudden. Maar in plaats daarvan wilde Blaise altijd PES tegen mij spelen. Hij kreeg vaak pak slaag van mij en daarna ging ik hem altijd pesten."

"Op een gegeven moment wilde ik weggaan en zei N'Kufo dat ik moest blijven zitten. Ik had daar geen zin in, omdat hij te slecht was in het spelletje. De trainer zei toen tegen mij dat ik beter de krant kon gaan lezen. Toen zei N'Kufo: Als je nu wegloopt, mag je nooit meer op de PlayStation spelen. Ik twijfelde, maar ben toch opgestaan. Toen mocht ik nooit meer de PlayStation aanraken als hij er was."

Wat is een minder leuk moment dat je meemaakte bij FC Twente?

"We speelden een Europese uitwedstrijd. Onze oude teammanager Toon Renes zei nog tegen mij dat ik mijn paspoort klaar moest leggen: in de ochtend, middag én avond. Ik ging die ochtend naar de club en zat daarna achterin de bus te gieren. Op Schiphol moesten we onze paspoorten inleveren bij de teammanager. Ik voelde in mijn zakken, maar was hem vergeten. Ten Hag kwam toen boos naar mij toe en vroeg waar ik mee bezig was. Rutten kwam naar mij toe en zei dat ik terug mocht naar huis en mij moest melden bij het tweede."

"Ik moest in mijn eentje terug naar Enschede met de trein. De volgende dag meldde ik mij bij het tweede en scoorde ik vier keer in de wedstrijd. Nadat de eerste selectie terug was gekeerd, mocht ik weer aansluiten. Ik kreeg een laatste kans van Rutten, maar er was ook begrip, omdat ik net op mezelf woonde. Ik zat nog echt in de leerfase, maar dat was wel echt een wake-upcall voor mij, dat dit nooit meer mocht gebeuren. Alles wat ik bij FC Twente heb meegemaakt, is daarna nooit meer voorgekomen."

Hoe denk je terug aan je tijd bij FC Twente en had je iets anders gedaan als dat had gekund?

"Als ik aan FC Twente denk, krijg ik altijd een lach op mijn gezicht. Het zijn fijne mensen en fijne supporters. Als je alles geeft en er vol voor gaat, staan ze altijd honderd procent achter je. Ik kan niets slechts over FC Twente zeggen. Ik kom er niet vaak, maar als ik er ben, voelt dat als thuis voor mij." Volgend seizoen komt FC Twente in de Eredivisie weer tegenover het ADO Den Haag van Elia te staan. De Haagse club werd afgelopen seizoen gekroond tot kampioen van de Keuken Kampioen Divisie. Na vijf seizoenen op het tweede niveau zijn de Hagenezen weer terug in de Eredivisie.

"Ik ga wel proberen te kijken, maar ik ben niet iemand die naar het stadion gaat." Hij wil echter wel een keer een uitzondering maken. "Als het uit bij FC Twente is, vind ik het wel leuk om te gaan. Om even langs te gaan bij mensen waar ik fijne herinneringen aan heb. De traditiewedstrijd tegen FC Schalke 04 blijft ook heel bijzonder. FC Twente is een apart geval. Die warmte die ik daar voelde, heb ik maar bij twee clubs gevoeld: bij FC Twente en Feyenoord. In het buitenland kijken ze niet naar wat voor persoon je bent. Dan behandelen ze je anders, terwijl ze bij FC Twente mij in mijn waarde hebben gelaten. Dat heb ik echt gewaardeerd. Het zijn lieve mensen. Er zit geen kwaad of jaloezie in. Ze hebben altijd het beste met je voor. Dat gevoel heb ik altijd gehad bij FC Twente."

Wat zijn de beste en meest bijzondere spelers waar je ooit mee hebt samengespeeld in je carrière?

"Andrea Pirlo, Alessandro Del Piero, Sadio Mané, Jérome Boateng, Mirko Vucinic, Gianluigi Buffon en José Fonte. Bij het Nederlands elftal heb ik ook met Ruud van Nistelrooij, Arjen Robben en Rafael van der Vaart samengespeeld. Ik zou alleen niet zeggen dat ze echt van buitenaardse kwaliteit waren. Bij twee spelers vond ik wel echt alles mooi wat ze deden. Robin van Persie en Wesley Sneijder. De eerste aanname, het schieten en het altijd de bal willen hebben", vervolgt Elia, die ook nog zijn favoriete ploeggenoot bij FC Twente uitlicht. "Met Edson Braafheid had ik de beste band." De inmiddels 43-jarige linksback speelde tussen 2007 en 2009 en 2012 en 2013 133 officiële wedstrijden. "Hij was als een broer voor mij. Een soort voetbalvader op dat moment. We trokken veel met elkaar op. Hij woonde naast mij en we stonden op het veld achter elkaar. De samenwerking tussen ons, daar praten mensen nog steeds over."

Als je geen profvoetballer was geworden, wat dan wel?

"Ik had geen andere dromen. Mijn enige droom was om profvoetballer te worden. Ik had geen plan B. Mijn moeder waarschuwde mij wel voor blessures, maar dat is als als. Ik ging niet met andere jongens de straat op om kattenkwaad uit te halen. Ik ging voetballen en daarna direct naar huis. De jongens die nu op straat hangen en wiet roken, zeggen: ik zie wat je hebt gedaan, Elly." Wat zijn dan de toekomstambities van de 39-jarige ex-voetballer?

"Ik wil de beste versie van mezelf zijn en een goede jeugdtrainer zijn, bij het hoogst mogelijke team. Gewoon mijn diploma's halen die ik moet halen. Dat zijn mijn dromen en daar ben ik nu druk mee bezig. Ik hoef geen hoofdtrainer te worden van een eerste elftal. Maximaal een rol als derde- of tweede assistent. Ik heb geen specifieke club waar ik dat wil bereiken, maar het zou het mooiste zijn als dat bij FC Twente of ADO Den Haag zou kunnen. Bij clubs waar ik heb gespeeld." Daarbij heeft hij een speciale hulplijn, die tegenwoordig bij FC Twente de rol van technisch directeur vervult. "Ik heb mijn mentor Ten Hag. Die mag ik bellen wanneer ik wil", besluit Elia.