Lemkin doet pijnlijke onthulling: "Soms ben ik bang om dat te zeggen"

Stav Lemkin kwam afgelopen zomer naar FC Twente. De Israëlische verdediger kwam over van het Oekraïense Shakhtar Donetsk. In zijn carrière maakte de 22-jarige enorm veel mee. Zowel op voetbalgebied als alles daaromheen. Lemkin voetbalde in niet één, maar in twee landen waar oorlog plaatsvond en nog steeds plaatsvindt.

De verdediger is geboren en getogen in Israël. Lemkin heeft naast de Israëlische ook de Spaanse nationaliteit. Dankzij de oorlog, waar zijn thuisland bij betrokken is, durft de 22-jarige niet meer trots zijn afkomst te representeren. Soms ben ik bang om te zeggen waar ik vandaan kom. Zeg ik maar dat ik Spanjaard ben", vertelt de FC Twente-speler in gesprek met Geert-Jan Jakobs van Voetbal International.

"Ik snap dat mensen hun bedenkingen hebben bij wat er in mijn land gebeurt, bij de manier waarop Israël zich opstelt. Maar wij zijn voetballers, wij hebben niets te maken met wat daar allemaal aan de hand is", vervolgt Lemkin. "Ik hou van mijn land, het is mijn thuis. Ik ben trots om de nationale ploeg te vertegenwoordigen en wil mensen vreugde brengen. Maar soms moet je verstoppen dat je uit Israël komt."

"Mensen hier snappen dat vaak niet. Want niemand boeit het of je uit Nederland komt. Niemand haat Nederland. Met Israël is dat anders. Als mijn vriendin alleen is of een dagje naar Amsterdam gaat, maak ik me zorgen. Hoe mensen op haar zullen reageren. Zij heeft ook een Brits paspoort. Zeg maar dat je Engels bent, adviseer ik haar altijd", gaat de 22-jarige verdediger verder.

Haatreacties

De Israëliër heeft nog niet te maken gehad met een vervelende confrontatie. Op Instagram en andere social media krijg ik wel veel negatieve reacties, natuurlijk. Die haat is normaal tegenwoordig. En altijd van anonieme accounts", herhaalt Lemkin. "Ik respecteer ieders mening. Wat mij wel stoort, is als mensen geen benul hebben wat er speelt, zich nergens in verdiept hebben, en dan meteen oordelen. Houd je bij de feiten. Trek niet te snel conclusies. Luister naar elkaar. Er wordt al genoeg gevochten."

Rust

"Ik blijf hopen dat het leven eens overal zal zijn zoals in Nederland. Zonder zorgen om oorlogen, raketten en geweren. Soms denk je dat de wereldproblemen te complex zijn geworden en er nooit meer vrede zal zijn. Het is makkelijk om cynisch te worden, maar ik probeer hoopvol te blijven. Ik kan me voor het eerst in jaren vooral op voetbal concentreren. Thuis zijn met mijn vriendin. Een rondje wandelen met de hond. Rust in mijn hoofd", aldus de 22-jarige Israëliër.